ทำบุญวันเกิด

จริง ๆ แล้วเว็บแนว ๆ ทำบุญวันเกิด ฯ นี้ผมได้แนวคิดว่าจะทำตั้งนานแล้วครับ เนื่องจากผมได้มีโอกาสอ่านหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ “ยังมีดอกไม้ในอรุณ” เป็นหนังสือของ คุณอรสม สุทธิสาคร ผู้คว่ำหวอดในวงการสารคดี แต่หนังสือเล่มนี้ไม่ได้เนื้อหาเข้มข้น แบบสารคดีแต่อย่างใดหนังสือเล่มนี้ได้กล่าวถึง ชีวิตของเด็ก ๆ ในบ้านคุ้มครองเด็ก ชีวิตเบื้องหลังของเด็กแต่ล่ะคน ที่ได้มีโอกาสเข้ามาอยู่ในบ้านคุ้มครองเด็กเหล่านี้ หนังสือเล่มนี้ได้นำเสนออีกแง่มุมหนึ่ง ซึ่งพวกเราน้อยคนนักจะได้ประสบหรือ พบเจอ ว่าในสังคมไทยของเรา ครับสังคมไทย ไม่จำเป็นต้องเมืองใหญ่อย่างกรุงเทพมหานครแต่อย่างใด มันได้ลามไปถึงตามชนบทที่ห่างไกล ได้มีความรุนแรงแพร่กระจายออกไปอย่างกว้างขวาง แต่ความรุนแรงนั้นมันได้เกิดขึ้นกับเด็ก ตัวเล็ก ๆ ซึ่งเขาเหล่านั้นไม่ได้ประสงค์จะมาพบเจอเหตุการณ์เลวร้ายเหล่านี้

แต่ก็ได้มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือพวกเขาเหล่านั้น ออกจากมุมมืด ออกจากความทุกข์ทรมาณ ที่ได้พบเจออยู่ทุกวันกลุ่มคนกลุ่มนั้นคือ กลุ่มคุณครู กลุ่มผู้ใหญ่ใจดีในบ้่านคุ้มครองเด็ก แต่เขาเหล่านั้นก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรนัก ถึงกับขัดสนในบางครา ลำพังตัวเองก็ไม่ได้สบายอยู่แล้ว ยังต้องรับเอาเด็กที่โชคร้ายเหล่านี้มาอุปการะ ให้การศึกษา เลี้ยงดู อย่างที่พ่อ และแม่พึงให้ลูกได้ ผมว่าบางทีดีกว่าพ่อแม่ทั่ว ๆ ไปในสังคมไทยที่มัวแต่ทำมาหากินปากกัดตีนถีบ เพื่อเลี้ยงปากเลี้ยงท้องจนลืม สร้างความอบอุ่นให้เด็ก ๆ ที่บ้านเสียอีก

แต่จนแล้วจนรอดผมก็ไม่ได้ทำเว็บที่ว่าเสียทีจนมีโครงการ ” สุดยอดนักทำ SEO แห่งประเทศไทย ประจำปี 2009 ”  รับรองโดย ชมรม Search Engine Marketing แห่งประเทศไทย โดยการใช้ คีย์เวิร์ด ทำบุญวันเกิด ในการตัดสิน มันทำให้ผมได้เกิดไอเดียและเป็นจริงเป็นจังกับเว็บไซต์นี้มากขึ้น ซึ่งเว็บไซต์นี้ตอนนี้มีชื่อเว็บเป็นภาษาไทยว่า “ทำบุญวันเกิดด้วยการให้.com” ซึ่งมันคงยากในการจดจำพอสมควรเนื่องจากเราไม่ค่อยคุ้นเคย กับโดเมนเนมภาษาไทยสักเท่าไร แต่หลังจาก กิจกรรมนี้ได้สิ้นสุดแล้วผมคงย้ายเว็บนี้ไปที่ Givekidthailand.org ต่อไป..

ซึ่งจริง ๆ แล้วผมก็ไม่ได้หวังจะชนะอะไรหรอกครับ ในคีย์เวิร์ด ทำบุญวันเกิดที่ใช้ตัดสินกันนี้ เนื่องจากไม่มีความสามารถขนาดนั้น และยังไม่เทพ แ่ห่งวงการเข้ามาร่วมวงไพบูลย์ ในกิจกรรม ทำบุญวันเกิด ในครั้งนี้ อีกหลายท่าน แค่อยากลองฝีมือตัวเอง และร่วมกิจกรรมเท่านั้นเองแล้วอีกอย่าง มันก็เป็นข้ออ้างในการสลัดตัวขี้เกียจในครั้งนี้

จุดประสงค์หลักในการจัดทำเว็บไซต์ ทำบุญวันเกิด ด้วยการให้นี้คือผมอยากให้บุคคลที่พลัดหลงเข้ามาอ่านเว็บไซต์ ทำบุญวันเกิด ด้วยการให้ นี้ ได้รับรู้ถึงสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับเด็ก ๆ ดังที่กล่าวไว้ในข้างต้น และเมื่อถึงวันเกิดของตัวเองแล้ว นอกจากทำบุญวันเกิดที่วัด ทำกับพระสงฆ์แล้ว จะเจียดเวลามา ทำบุญวันเกิด ด้วยการทำทานกับเด็กผู้ด้อยโอกาสเหล่านี้ เพื่อให้เค้าได้มีความสุข และบรรเทาความขัดสนของมูลนิธิ ที่รับอุปการะเด็ก ๆ เหล่านี้ไว้

มาเถอะครับ มาทำบุญวันเกิดกัน

บทความนี้ผมคงเริ่มเท่านี้ครับ แล้วพบกันบทความหน้า

NotZaa

เมื่อถึงวันฟังผลสอบ ตกเย็นเด็ก ๆ ทุกคนจะเอาสมุดพกมาให้พ่อยุ่น แม่เว้ว และครู ๆ ดู ใครสอบได้ดีก็ยิ้มแย้มแจ่มใส หน้าบานกันไป ใครสอบไม่ผ่านก็หงอย

เด็กชายเป็ดซึ่งไม่สนใจการเรียนเท่าไร เพราะชอบเรียนรู้นอกห้องเรียนมากกว่าเกิดสอบตก ไม่ได้เลื่อนชั้น แทนที่คนสอบตกจะเป็นทุกข์เป็นร้อนเหมือนเขาอื่น หากกลับหัวเราะชอบใจ

“ข้าได้ร่วมงานรับน้องใหม่ แต่พวกเอ็งไม่ได้รับ เพราะเอ็งเลื่อนชั้น สนุกจะตายงานรับน้องใหม่น่ะ พวกเอ็งเก๊าะอดสนุก สู้ข้าไม่ได้” เป็ดมันพูดกับเพื่อน ๆ ด้วยรอยยิ้มแจ่มใส เบิกบานอย่างคนมีความสุขสมใจ เอากะเจ้าเป็ดซี

เป็ดเห็นเด็กรักศักดิ์ศรี รักความยุติธรรม รักเพื่อน ๆ เอ็นดูเด็กที่เล็กกว่า วันก่อนเคยมีเด็กหนุ่มต่างโรงเรียนทำท่ามาชอบพอ เด็กหญิงในบ้านคุุ้มครองเด็ก ทำท่าเดินตามมากะหลีกะหลอด้วย เจ้าเป็ดนี่แหละที่เป็นทัพหน้าคอยสกัด ทำหน้าที่ปกป้องดูแล เป็นเดือดเป็นร้อน เขาบอกว่าลูกผู้ชายที่แท้จริงต้องปกป้องผู้หญิงได้ และต้องให้เกียรติสุภาพสตรี

“ตราบใดที่ข้ายังอยู่ ใครจะมารวนมาเกาะแกะผู้หญิงในบ้านเราไม่ได้ ต่อให้ตัวใหญ่กว่าข้าก็ไม่กลัว เป็นไงเป็นกัน” สปิริตอดีตเจ้าพ่อซาเล้งพัทยาอย่างเจ้าเป็ดบ่ยั่น นี่แหละน้ำใจจริงของเจ้าเป็ด เพื่อน ๆ ทั้งหญิงชายยกนิ้วให้ตาม  ๆ กัน

เป็ดผู้ชอบผจญภัย รักเสียงเพลง รักธรรมชาติ เป็นคนจริงและไม่เหยียดหยามใคร ชอบเรียนรู้โลกภายนอกมากกว่าการเรียนในห้องเรียน ด้วยถือว่าโลกภายนอกห้องเรียนมีสีสันอันชวนตื่นตา ตื่นเต้นเร้าใจกว่ากันมากนัก

เป็ดมีที่โปรดของเขาอยู่แห่งหนึ่ง สถานที่แห่งนั้นอยู่ข้างๆ โรงเรียน ไม่ไกลจากบ้านคุ้มครองเด็ก มีบึงน้ำเล็ก ๆ แวดล้อมด้วยกออหญ้า อากาศปลอดโปร่ง สายลมเย็นสบาย เป็ดชอบชวนนิคเพื่อนซี้ที่อยู่ร่วมบ้านเขาไปตกปลา เด็กชายสองคนมักใช้เวลาว่าง ในวันหยุดและหลังเลิกเรียนในบางวันไปขลุกอยู่ที่บึงน้ำแห่งนี้เสมอ ๆ มันคือโลกแห่งการผจญภัยและเรียนรู้ชีัวิตอย่างเด็ก ๆ เด็กชายสองคนในวัยเดียวกัน มีความเจ็บช้ำขมขื่นในเบื้องต้นของชีวิตมาเหมือนกันหากบุคลิกแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

เป็ดเป็นเด็กคล่องแคล่วทันคน กล้า ไม่กลัวใคร ต่างจากนิคที่เป็นเด็กเงียบขรึม ไม่ช่างพูด ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง แต่น้ำใจ โอบอ้อมอารี สองคนช่วยกันขุดดินด้วยเสียมเล็ก ๆ ที่เตรียมมาเพื่อหาไส้เือนมาเกี่ยวเบ็ดเป็นเหยื่อล่อปลา จากนั้นจึงนั่งตกปลาอย่างสบายอารมณ์

“ข้าให้ปลาเอ็งตัวหนึ่ง” นิคยื่นปลาส่งให้เป็ด วันนี้เขาตกปลาตัวเล็กได้สองตัว ในขฯะที่เป็ดตกปลาไม่ได้ ไม่มีปลาตัวใดมากินเหยื่อของเป็ดสักตัว ในขณะที่เป็ดตกปลาไม่ได้ ไม่มีปลาตัวใดมากินเหยื่อของเป็ดสักตัว หรือจะเป็นเพราะไส้เดือนที่เป็นเหยื่อล่อปลาของเป็ดตัวผอมจนปลาเมินกระมัง

“ขอบใจนะเพื่อน” เป็ดมองตอบนิคด้วยความซาบซึ่งในน้ำใจสองคนจับมือกันด้วยความหมายของเพื่อนเท้และยิ้มให้แก่กัน

“นิค โตขึ้นเอ็งจะไปไหนวะ ข้าจะไปบ้าน แต่ข้าก็ไม่รู้ว่าบ้านของข้าอยู่ที่ไหน ข้าไม่มีบ้าน…” เจ้าเป็ดนั่งเอนหลังพิงต้นไม้ริมบึงด้วยท่าสบาย สายตาเหม่อลอย

“ข้าก็ไม่มีบ้านแล้วเหมือนกัน เหมือนเอ็ง เราสองคนไม่มีบ้าน”

นิคพูดเสียงเศร้า ดวงตาเหม่อลอยไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ไม่ต่างจากเพื่อนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ

“แต่ข้าว่าพัทยาทั้งหาดคือบ้านข้านะ” เจ้าเป็ดผู้รักการผจญภัยเริ่มตู่เอาสมบัติของธรรมชาติและสาธารณะมาเป็ฯของตนเองตามหระสาเด็กที่ผูกพันกับสิ่งนั้น

“ข้าชอบพัทยา มันมีทะเล ทะเลตอนกลางคืนสวยนะเอ็ง มีดาวเป็นจุด ๆ แล้วมีแสงสว่างข้าชอบดาว ข้าชอบทะเล ว่ายน้ำสนุกดี กว้างดีด้วย ไม่เหมือนว่ายในสระ แคบจะตายไป ข้าอยากพาเอ็งไปพัทยา เอ็งคงชอบเหมือนข้า”

เป็ดบอกเล่าถึงถิ่นเก่าของเขาให้เพื่อนฟัง ใจเริงโลดไปถึงหาดเวิ้งว้างของพัทยาที่เขาคุ้นเคยมาตั้งแต่หัวเท่ากำปั้น

นึกถึงภาพครั้งพาน้องเล็ก ๆ เดินเที่ยวเล่นตามหาดทรายสีขาว บางครั้งดำผุดดำว่ายโต้คลื่นอยู่ในท้องทะเล บางวันแม่เอาเสื่อมาปูนั่งกินข้าวยามเย็น อากาศโปร่งสบาย กลางคืนดวงดาวระยิบเต็มท้องฟ้า แสงดาวสุกใสนัก มองไม่เคยเบื่อ

เขาอยากกลับไปสู่วันคืนเก่า ๆ ที่มีความสุขอย่างนั้น อยากให้พ่อและแม่อารมณ์ดี ยิ้มแย้มแจ่มใสทุกวัน อยากอยู่กันพร้อมหน้าพ่อแม่พี่น้อง แต่…

เป็ดบอกกับนิคว่าเขาอยากเป็นนักยูโด เพราะเก่งดี ใครทำผิดเค้าจะจับทุ่ม ส่วนนิคบอกว่าเค้าอยากเป็นตำรวจ ใครทำผิดเขาจะจับกุม เป็ดชอบนิคเพราะนิคมีน้ำใจ ไม่เอาเปรียบคน เกิดเรื่องอะไรขึ้นมา นิคยอมรับผิดคนเดียว บางครั้งเป็ดเคยโยนความผิดไปให้นิค แต่นิคไม่เคยซัดทอดเพื่อน ผลคือนิคถูกตีแทนเขา น้ำใจของนิคเป็นน้ำใจของเพื่อนแท้ที่หายาก และเขาซาบซึ่ง เมื่อเป็ดบอกขอบใจ นิคกลับตอบว่าไม่เป็นไร ไปเล่นกันต่อเถอะ

“เรามาเป็นเพื่อนรักกันนะ” เป็ดพูดกับนิคอย่างซึ้งในน้ำใจเสียสละที่หาได้ยากของเพื่อน เป็นน้ำใจเสียสละที่หาได้ยาก และที่เขาไม่เคยพบจากเพื่อนคนใด

สองคนหัวเราะให้แก่กันด้วยมิตรภาพอันเบิกบาน ก้าวเดินจากบึงน้ำแห่งนั้น กอดคอกันกลับบ้านอย่างมีความสุข

Notzaa

โฮสเกเตอร์ hostgator