ทำบุญวันเกิด

เมื่อถึงวันฟังผลสอบ ตกเย็นเด็ก ๆ ทุกคนจะเอาสมุดพกมาให้พ่อยุ่น แม่เว้ว และครู ๆ ดู ใครสอบได้ดีก็ยิ้มแย้มแจ่มใส หน้าบานกันไป ใครสอบไม่ผ่านก็หงอย

เด็กชายเป็ดซึ่งไม่สนใจการเรียนเท่าไร เพราะชอบเรียนรู้นอกห้องเรียนมากกว่าเกิดสอบตก ไม่ได้เลื่อนชั้น แทนที่คนสอบตกจะเป็นทุกข์เป็นร้อนเหมือนเขาอื่น หากกลับหัวเราะชอบใจ

“ข้าได้ร่วมงานรับน้องใหม่ แต่พวกเอ็งไม่ได้รับ เพราะเอ็งเลื่อนชั้น สนุกจะตายงานรับน้องใหม่น่ะ พวกเอ็งเก๊าะอดสนุก สู้ข้าไม่ได้” เป็ดมันพูดกับเพื่อน ๆ ด้วยรอยยิ้มแจ่มใส เบิกบานอย่างคนมีความสุขสมใจ เอากะเจ้าเป็ดซี

เป็ดเห็นเด็กรักศักดิ์ศรี รักความยุติธรรม รักเพื่อน ๆ เอ็นดูเด็กที่เล็กกว่า วันก่อนเคยมีเด็กหนุ่มต่างโรงเรียนทำท่ามาชอบพอ เด็กหญิงในบ้านคุุ้มครองเด็ก ทำท่าเดินตามมากะหลีกะหลอด้วย เจ้าเป็ดนี่แหละที่เป็นทัพหน้าคอยสกัด ทำหน้าที่ปกป้องดูแล เป็นเดือดเป็นร้อน เขาบอกว่าลูกผู้ชายที่แท้จริงต้องปกป้องผู้หญิงได้ และต้องให้เกียรติสุภาพสตรี

“ตราบใดที่ข้ายังอยู่ ใครจะมารวนมาเกาะแกะผู้หญิงในบ้านเราไม่ได้ ต่อให้ตัวใหญ่กว่าข้าก็ไม่กลัว เป็นไงเป็นกัน” สปิริตอดีตเจ้าพ่อซาเล้งพัทยาอย่างเจ้าเป็ดบ่ยั่น นี่แหละน้ำใจจริงของเจ้าเป็ด เพื่อน ๆ ทั้งหญิงชายยกนิ้วให้ตาม  ๆ กัน

เป็ดผู้ชอบผจญภัย รักเสียงเพลง รักธรรมชาติ เป็นคนจริงและไม่เหยียดหยามใคร ชอบเรียนรู้โลกภายนอกมากกว่าการเรียนในห้องเรียน ด้วยถือว่าโลกภายนอกห้องเรียนมีสีสันอันชวนตื่นตา ตื่นเต้นเร้าใจกว่ากันมากนัก

เป็ดมีที่โปรดของเขาอยู่แห่งหนึ่ง สถานที่แห่งนั้นอยู่ข้างๆ โรงเรียน ไม่ไกลจากบ้านคุ้มครองเด็ก มีบึงน้ำเล็ก ๆ แวดล้อมด้วยกออหญ้า อากาศปลอดโปร่ง สายลมเย็นสบาย เป็ดชอบชวนนิคเพื่อนซี้ที่อยู่ร่วมบ้านเขาไปตกปลา เด็กชายสองคนมักใช้เวลาว่าง ในวันหยุดและหลังเลิกเรียนในบางวันไปขลุกอยู่ที่บึงน้ำแห่งนี้เสมอ ๆ มันคือโลกแห่งการผจญภัยและเรียนรู้ชีัวิตอย่างเด็ก ๆ เด็กชายสองคนในวัยเดียวกัน มีความเจ็บช้ำขมขื่นในเบื้องต้นของชีวิตมาเหมือนกันหากบุคลิกแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

เป็ดเป็นเด็กคล่องแคล่วทันคน กล้า ไม่กลัวใคร ต่างจากนิคที่เป็นเด็กเงียบขรึม ไม่ช่างพูด ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง แต่น้ำใจ โอบอ้อมอารี สองคนช่วยกันขุดดินด้วยเสียมเล็ก ๆ ที่เตรียมมาเพื่อหาไส้เือนมาเกี่ยวเบ็ดเป็นเหยื่อล่อปลา จากนั้นจึงนั่งตกปลาอย่างสบายอารมณ์

“ข้าให้ปลาเอ็งตัวหนึ่ง” นิคยื่นปลาส่งให้เป็ด วันนี้เขาตกปลาตัวเล็กได้สองตัว ในขฯะที่เป็ดตกปลาไม่ได้ ไม่มีปลาตัวใดมากินเหยื่อของเป็ดสักตัว ในขณะที่เป็ดตกปลาไม่ได้ ไม่มีปลาตัวใดมากินเหยื่อของเป็ดสักตัว หรือจะเป็นเพราะไส้เดือนที่เป็นเหยื่อล่อปลาของเป็ดตัวผอมจนปลาเมินกระมัง

“ขอบใจนะเพื่อน” เป็ดมองตอบนิคด้วยความซาบซึ่งในน้ำใจสองคนจับมือกันด้วยความหมายของเพื่อนเท้และยิ้มให้แก่กัน

“นิค โตขึ้นเอ็งจะไปไหนวะ ข้าจะไปบ้าน แต่ข้าก็ไม่รู้ว่าบ้านของข้าอยู่ที่ไหน ข้าไม่มีบ้าน…” เจ้าเป็ดนั่งเอนหลังพิงต้นไม้ริมบึงด้วยท่าสบาย สายตาเหม่อลอย

“ข้าก็ไม่มีบ้านแล้วเหมือนกัน เหมือนเอ็ง เราสองคนไม่มีบ้าน”

นิคพูดเสียงเศร้า ดวงตาเหม่อลอยไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ไม่ต่างจากเพื่อนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ

“แต่ข้าว่าพัทยาทั้งหาดคือบ้านข้านะ” เจ้าเป็ดผู้รักการผจญภัยเริ่มตู่เอาสมบัติของธรรมชาติและสาธารณะมาเป็ฯของตนเองตามหระสาเด็กที่ผูกพันกับสิ่งนั้น

“ข้าชอบพัทยา มันมีทะเล ทะเลตอนกลางคืนสวยนะเอ็ง มีดาวเป็นจุด ๆ แล้วมีแสงสว่างข้าชอบดาว ข้าชอบทะเล ว่ายน้ำสนุกดี กว้างดีด้วย ไม่เหมือนว่ายในสระ แคบจะตายไป ข้าอยากพาเอ็งไปพัทยา เอ็งคงชอบเหมือนข้า”

เป็ดบอกเล่าถึงถิ่นเก่าของเขาให้เพื่อนฟัง ใจเริงโลดไปถึงหาดเวิ้งว้างของพัทยาที่เขาคุ้นเคยมาตั้งแต่หัวเท่ากำปั้น

นึกถึงภาพครั้งพาน้องเล็ก ๆ เดินเที่ยวเล่นตามหาดทรายสีขาว บางครั้งดำผุดดำว่ายโต้คลื่นอยู่ในท้องทะเล บางวันแม่เอาเสื่อมาปูนั่งกินข้าวยามเย็น อากาศโปร่งสบาย กลางคืนดวงดาวระยิบเต็มท้องฟ้า แสงดาวสุกใสนัก มองไม่เคยเบื่อ

เขาอยากกลับไปสู่วันคืนเก่า ๆ ที่มีความสุขอย่างนั้น อยากให้พ่อและแม่อารมณ์ดี ยิ้มแย้มแจ่มใสทุกวัน อยากอยู่กันพร้อมหน้าพ่อแม่พี่น้อง แต่…

เป็ดบอกกับนิคว่าเขาอยากเป็นนักยูโด เพราะเก่งดี ใครทำผิดเค้าจะจับทุ่ม ส่วนนิคบอกว่าเค้าอยากเป็นตำรวจ ใครทำผิดเขาจะจับกุม เป็ดชอบนิคเพราะนิคมีน้ำใจ ไม่เอาเปรียบคน เกิดเรื่องอะไรขึ้นมา นิคยอมรับผิดคนเดียว บางครั้งเป็ดเคยโยนความผิดไปให้นิค แต่นิคไม่เคยซัดทอดเพื่อน ผลคือนิคถูกตีแทนเขา น้ำใจของนิคเป็นน้ำใจของเพื่อนแท้ที่หายาก และเขาซาบซึ่ง เมื่อเป็ดบอกขอบใจ นิคกลับตอบว่าไม่เป็นไร ไปเล่นกันต่อเถอะ

“เรามาเป็นเพื่อนรักกันนะ” เป็ดพูดกับนิคอย่างซึ้งในน้ำใจเสียสละที่หาได้ยากของเพื่อน เป็นน้ำใจเสียสละที่หาได้ยาก และที่เขาไม่เคยพบจากเพื่อนคนใด

สองคนหัวเราะให้แก่กันด้วยมิตรภาพอันเบิกบาน ก้าวเดินจากบึงน้ำแห่งนั้น กอดคอกันกลับบ้านอย่างมีความสุข

Notzaa

โฮสเกเตอร์ hostgator

เป็ดเป็นหนึ่งในสมาชิกของบ้านหลังนี้

เขาเป็นเด็กชายผิวคล้ำ วัย ๑๒ ขวบ บริเวณริมฝีปากมีไฝดำเม็ดใหญ่ ตาหยีจนเวลาำัหัวเราะมองไม่เห็นลูกกะตา

ท่าทางของเป็ดน้อยตัวนี้ซ่าจนหยดสุดท้ายและมั่นอกมั่นใจ ไม่เกรงกลัวใคร ลีลายามเต้นของเป็ดละม้ายไมเคิล แจ๊กสัน ยังไงยังงั้น  (ยกเว้นท่าคลำเป้าที่ไม่มีจ้ะ) เป็ดเป็นเด็กรักความยุติธรรมและรักเพื่อนพ้อง ชอบร้องเพลง ชอบวาดเขียน นั่งวาดได้ครั้งละเป็นชั่วโมง

แม้ภายนอกจะมองดูเป็นเด็กเฮ้ว ๆแต่ภายในใจลึก ๆ แล้วเป็ดเป็นเด็กละเอียดอ่อน และมีอารมณ์ศิลปินไม่เบา

เดิมชีวิตของเป็ดร่อนเร่รอนแรมไปในซาเล้งแถวพัทยา พ่อเป็ดขี่รถซาเล้งรับซื้อของเก่าอยู่ละแวกนั้น เด็กขายเป็ดจึงตากแดดตากลม ตัวดำเป็นเหนี่ยงอยู่ในรถซาเล้งทั้งวันตั้งแต่เช้าจรดเย็น นั่งเที่ยวไปมาในตรอกซอยแถวพัทยามาจนทั่ว หนังสือหนังหาไม่ได้เรียน

การดติบโตมาในเมืองใหญ่อย่างพัทยา ทำให้เด็กชายวัย ๑๒ คนนี้เป็นเด็กคล่องแคล่ว รู้จักเอาตัวรอด เขาช่วยพ่อแม่ทำงานหาเลี้ยงครอบครัวตั้งแต่ยังตัวเล็กตัวตัวน้อย ทั้งยังช่วยงานในบ้าน

พ่อของไอ้หนูเป็ดชอบดื่มสุราเป็นอาจิณ เมื่อเมาได้ที่แล้วก็ชอบทารุณกรรมอันไม่สุนทรกับลูก บางครั้งไอ้หนูนอนหลับอยู่กลางดึก พ่อเกิดเปรี้ยวปากอยากกินเหล้าขึ้นมา ก็ปลุกลูกไปซื้อเหล้าหากไอ้หนูอิดเอื้อน นั่นหมายถึงว่าฝ่ามือฝ่าเท้าอันรุนแรงของพ่อจะประเคนต่อยเตะตุ้บตั้บ (ทั้งที่ไม่ใช่แสน ส. เพลินจิต ซะหน่อย) โดยมีจุดมุ่งหมายอยู่ที่ตามเนื้อตัวของลูกชาย

เป็ดถูกพ่อเตะต่อยเป็นกิจวัตร เช้าสายบ่ายเย็น ตามแต่อารมณ์ พ่อเคยจับเป็ดบีบคอจนเกือบหายใจไม่ออกและโยนลงน้ำ แม่เองก็เคยเอามีดฟันหัวเป็ดเวลาอารมณ์ ขุ่นมัว รอยคมมีดยังติดตัวเจ้าหนูมาจนทุกวันนี้ แม่ยังชอบดุด่า

ชีวิตของเป็ดจึงเคยเฉียดไกล้ความตายมาแล้วด้วยน้ำมือ ของทั้งพ่อและแม่แท้ ๆ

วันหนึ่งแม่หนีหายไปจากชีวิตของพ่อและเป็นกับน้อง ๆโดยไม่กลับคืนมาอีกเลย ไม่มีคำบอกกล่าวร่ำลา มีแต่น้ำตาและความน้อยเนื้อต่ำใจฝังอยู่ในดวงใจของเด็ก ๆ

เมื่อเป็ดมาอยู่บ้านคุ้มครองเด็กใหม่ ๆ เด็กน้อยชังน้ำหน้าครูผู้หญิงทุกคน ไม่อยากให้มาถูกเนื้อต้องตัว มาวุ่นวายกับเค้ากว่าจะพิสูจน์กันได้ ครูก็เหนื่อยกับเจ้าเป็ดน้อยตัวนี้ไปหลายยก ในแรงพยศอันเนื่องมาแต่ปมเงื่อนของความเจ็บช้ำน้ำใจในตัวแม่ของเขา

น้องสาวคนหนึ่งของเป็ดอยู่ที่บ้านคุ้มสร้างสรรค์เด็ก บางครั้งบางคราวสองพี่น้องคู่นี้จะโทรศัพท์มาคุยกันตามประสาพี่น้อง

เวลาน้องสาวโทร. มา ไอ้หนูเป็ดจะวางตัวเป็นพี่ชายที่แสนดีพูดคุยกระหนุงกระหนิง

ไอ้หนูเป็ดเป็นพี่ที่รักน้องมาก และมีสปิริตของลูกผู้ชายสูงวางตัวเป็นผู้ใหญ่ที่ปกป้องคุ้มครองน้องสาวเต็มที่

นั่นคือความน่ารักของเจ้าเป็ดน้อยแสนซนคนนี้

แต่เด็กก็คือเด็ก ผู้มีความซนกับความเฮ้วเป็นสมบัติติดตัว โดยเฉพาะเด็กชายเป็ดผู้เติบโตมาในถิ่นของพัทยา ดินแดนของคนราตรี และคาวกลางคืนก็เป็นสิ่งที่เป็ดรู้เห็นจนชาชิน ความคิดสนุก ๆ อย่างแผลง ๆ จึงเกิดขึ้น

ในค่ำคืนหนึ่งเมื่อเด็ก ๆ เข้านอน เขานอนใกล้กับบอย เด็กชายผอมกระหร่องวัย ๗ ขวบ อดีตจอมเฮ้วจากพัทยาสะกิดเด็กชายบอยที่นอนอยู่ข้าง ๆ กระซิบกระซาบเบา ๆ พอให้ได้ยินกันสองคน

เฮ้ย บอย เอ็งเล่นกะจู๋ตัวเองให้ข้าดูหน่อยซิ นี่ เล่นอย่างนี้เล่นไปอย่าได้หยุดนะเว้ย เจ้าเป็ดทำท่าสาธิตจับกะจู๋ขึ้น ๆ ลง ๆ ให้เด็กรุ่นน้องร่วมบ้านดูพร้อมกับพูดเหมือนขู่บังคับ สายตาเอาจริงจนเจ้าบอยกลัว และต้องทำตาม

แรก ๆ ก็เพลิดเพลินดีอยู่ ด้วยเป็นของเล่นอย่างแปลกใหม่ แต่ไป ๆ เจ้าหนูบอยชักไม่สนุก ง่วงก็ง่วง แต่ด้วยคำสั่งอาญาสิทธิ์ที่ว่า “ห้ามหยุด”

แถมเพื่อนข้าง ๆ ก็นอนหลับสนิทกันหมดแล้ว กรรมจึงตกกับบอย กว่าพี่เป็ดจะพอใจและง่วงเหงาหาวนอน เจ้าบอย ก็เมื่อยมือแสนเมื่อย และหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อนและทรมาณ

โอ๊ย เจ็บกระจู๋โว้ย ๆ เจ้าบอยร้องเสียงโอดโอยตอนถอดกางเกงจะฉี่ในเช้าวันรุ่งขึ้น

ยิ่งก้มมองอาวุธสำคัญของตนเองบอยยิ่งตกใจหนัก จู๋ของบอยอักเสบบวมแดง ปวดบวม จู๋ปลิ้นเหมือน คนลูกกะตาโปนยังไงยังงั้น สีหน้าของเจ้าบอยทุกข์ทรมาณยิ่งนัก

เด็กผู้ชายหลายคนแห่กันมาดู ทำหน้าสยดสยองไปตาม ๆ กันแล้วก็บอกว่า เฮ้ย บอย ทำไมของเอ็งไม่เหมือนของข้าวะ

งานนี้เจ้าบอยต้องรักษากะจู๋อาทิตย์กว่า กว่าอะการจะหายปวดบวม ครูเห็นทีแรกแทบช๊อค เจ้าบอยต้องเดินกางขาใส่กุงเกงจ๋อ (กกน.) ไม่ได้ไปอาทิตย์เต็ม ๆ เป็ดต้องมาขอโทษบอย เขาถูกครูเทศนาไปตามระเบียบ จนสำนึกโทษและน้ำตาซึม

งานนี้เจ้าเป็ดเข็ดไปนานเพราะความคะนองเกินเหตุ

น้ำใจเพื่อนแท้ ด.ช.เป็ด (2)

Notzaa

โฮสเกเตอร์ hostgator